Jupiter is de vijfde planeet vanaf de zon is de grootste planeet in het zonnestelsel. Jupiter is een gasreusplaneet (de enige andere gasreusplaneet is Saturnus). De planeet is vernoemd naar de Romeinse god Jupiter, die vanaf de aarde gezien het derde helderste object van de nachtelijke hemel is na de maan en Venus. Het significante percentage van de massa op Jupiter is gemaakt van waterstof met slechts een kwart van de hoeveelheid helium. Jupiter heeft 67-manen waaronder de vier grootste manen die de mensheid kent. Ganymede is de grootste van de vier met een diameter die groter is dan de planeet Mercurius.
Wat is de grote rode vlek?
De grote rode vlek op Jupiter is een gigantische storm die bekend is sinds de 17th eeuw toen het voor het eerst werd waargenomen op een telescoop. Het is continu waargenomen sinds 1830. De grote rode stip bevindt zich 22 graden ten zuiden van de evenaar van Jupiter. Het is een anticycloon die rond een centrum met hoge atmosferische druk draait, waardoor hij in de tegenovergestelde richting van orkanen op aarde draait. Met meer dan 400 mijlen per uur van tumultueuze winden, heeft de Grote Rode Vlek wild geworsteld zoals gezien over de hemel van de planeet gedurende de afgelopen 187 jaren (en waarschijnlijk meer). Dergelijke stormen zijn een veel voorkomend fenomeen binnen dergelijke turbulente atmosferen in gasreuzen. De beroemde Grote Rode Vlek van Jupiter is verbazingwekkend groot, ongeveer tweemaal zo groot als de Aarde.
De observatiegeschiedenis van The Great Red Spot
Er is een mogelijkheid dat de Grote Rode Vlek bestond nog voor het jaar 1665. De huidige plek werd echter pas na het jaar 1830 gezien en werd pas goed bestudeerd in 1879 na een prominente verschijning. Er is een lange kloof tussen de periodes van de Grote Rode Vlek die werd ontdekt toen deze voor het eerst werd bestudeerd na 1830. Het is nog steeds onduidelijk of de originele rode vlek is verdwenen en later is hervormd of is vervaagd. Een goed voorbeeld is Robert Hooke's beschrijving van de Grote Rode Vlek in 1664 als een plek op de planeet en een latere beschrijving door Giovanni Casino van een permanente plek. Beide spots hadden een zekere mate van discrepantie ten opzichte van de originele plek.
The Great Red Spot Post-discovery
Het eerste gedetailleerde beeld van de Grote Rode Vlek werd verzonden door ruimtevaartuig Voyager 1 op 25TH februari, 1979 op een afstand van 5.7 miljoen mijlen van de planeet. Aan het begin van 2004 was de grote rode vlek teruggebracht tot de helft van de oorspronkelijke longitudinale grootte en zal naar verwachting tegen het jaar 2040 tot een cirkelvorm verminderen. Dit kan echter onwaarschijnlijk zijn vanwege de aberratie van de omringende jetstralen. Niemand weet of de veranderingen ter plaatse worden veroorzaakt door normale schommelingen of hoe lang de vlek zal duren. Er bestaat een kleinere vlek die zich in maart van 2000 vormde en bekend staat als de kleine rode vlek. Eens in de twee jaar passeren de twee rode stormen elkaar. Een andere storm werd rond mei rood in 2008.
