Een primatenstad is een uitgebreide stedelijke omgeving die onevenredig de grotere stad in het land of de regio is. Primate-steden scheppen op van dominantie over andere steden, ze zijn ongeëvenaarde politieke en economische knooppunten, en in de meeste gevallen zijn ze de hoofdstad en de administratieve centra van het land.
The Primate City Theory
Geograaf Mark Jefferson ontwikkelde de ideologie van de primatenstad in 1939. Jefferson definieerde een primaatstad als de stad die twee keer zo groot is als de volgende stad en twee keer zo belangrijk. Primaten zijn het gezicht van het land, ze hebben de neiging om internationale evenementen te organiseren en een betere infrastructuur te ontwikkelen dan andere steden of steden.
Jefferson bepaalde de graad van het primaat van een stad door de verhouding van de grootte van tweede en derde steden tot de grootste stad te berekenen en te vergelijken. Zijn bevindingen waren dat in verschillende landen de grootste stad twee of drie keer zo groot was als de volgende stad en dat de bevolkingsverhouding ongeveer 100 was: 30: 20. Hij verklaarde verder dat er verschillende redenen zijn waarom een stad zijn buren zou ontgroeien en als het eenmaal gebeurt, trekt het investeringen aan en trekt het middelen die anders naar de andere steden zouden zijn doorverwezen. Hoewel de verhoudingsvolgorde later werd genegeerd, werd het idee van de primatenstad door velen overeengekomen. Vervolgens wezen economen en theoretici erop dat primaatsteden meestal de hoofdsteden zijn van de landen waarin ze zich bevinden. De meeste van deze steden kunnen hun oorsprong vinden in het koloniale verleden. Na het onderzoek door Jefferson werden er nog twee studies uitgevoerd, eerst door Fryer (1953) en Murphey (1957). Fryer isoleerde steden met een bevolking van meer dan een miljoen in Zuidoost-Azië en analyseerde hun locatie, groeipatroon en morfologie. Aan de andere kant traceerde Murphy de ontwikkeling van steden in Azië, waarvan het merendeel als havencentra begon
Rol gespeeld door Primate Cities
Primaatsteden spelen een cruciale rol in de binnenlandse en mondiale economie. Econoom Bert F. Hoselitz drong erop aan dat verstedelijking niet noodzakelijk generatief moet zijn voor economische groei en gelegen koloniale steden die enclaved waren en stagneerden. Inkomsten gegenereerd door handel, accumulatie van kapitaal, landbouw en andere economische activiteiten waren gericht op stedelijke constructie. Dit leidde tot de migratie van kapitaal en arbeid naar grotere steden die meer prospectief waren. Tegenwoordig hebben de meeste hoofdsteden, met name in Azië, Afrika en het Midden-Oosten, de status van primatensteden verkregen. Londen en Parijs behoren tot de meest opmerkelijke primaatsteden, maar Bangkok heeft opgeschept om de meest primitieve stad ter wereld te zijn omdat hij veertig keer zo groot is als de op een na grootste stad Nonthaburi.
Primate-steden over de hele wereld
Niet alle landen hebben echter primatensteden. De Verenigde Staten, China, Duitsland, Canada, India, Zuid-Afrika en Brazilië behoren tot grote economieën zonder dergelijke steden. De hoofdstad van Canada wordt overschaduwd door Toronto en Montreal, die worden beschouwd als wereldsteden, terwijl Duitsland kan bogen op Berlijn, Frankfurt, Bonn en Dresden. In de VS wordt de hoofdstad overschaduwd door New York City, Los Angeles, Chicago, Houston en 17 meer steden.
