De economie van Bolivia is de 95 de grootste van de wereld in nominale termen en de 87 de grootste op het gebied van koopkrachtpariteit. Het land is door de Wereldbank geclassificeerd als een land met een lager middeninkomen en heeft een menselijke ontwikkelingsindex van 0.675, waarmee het 119th in de wereld wordt genoemd. Hoewel het land rijk is aan natuurlijke hulpbronnen, is de economische ontwikkeling beperkt door verschillende factoren, waaronder politieke instabiliteit en hoge inflatie. De economie van Bolivia is van oudsher gericht op één product. Bolivia heeft verschillende industrieën die een belangrijke rol spelen in de economie. Deze worden hieronder besproken.
Verwerkende industrie
Productie is goed voor ongeveer 15% van het bruto binnenlands product van Bolivia. De sector is sinds de 1950s gegroeid, maar blijft relatief klein. De meeste productie is kleinschalig en dient voornamelijk in regionale in plaats van nationale markten. Het grootste segment binnen de maakindustrie is de verwerking van voedingsmiddelen, goed voor 39% van de industrie. De voedselverwerking groeit continu, zowel in termen van productie als in het creëren van banen, en maakte 14% uit van de totale export in 2010. Sojabonen en de verwerkte derivaten ervan domineren de voedseluitvoer en bereiken een grote exportmarkt. Andere opmerkelijke productiegoederen zijn cement, schoenen, meubels en een breed assortiment goederen dat is afgestemd op de behoeften van de binnenlandse markt. De meeste verwerkende industrieën zijn gevestigd in La Paz, Cochabamba en Santa Cruz.
Mijnindustrie
De mijnindustrie in Bolivia gaf de economie van het land een belangrijke impuls in 2009. De industrie groeide in dat jaar met 13% en de meeste groei wordt toegeschreven aan de toegenomen productie door andere industrieën. De mijnbouw is goed voor ongeveer 4% van het BBP van Bolivia. Na de ineenstorting van de wereldmarkt voor tin in de 1980s, verminderde de Boliviaanse overheid de controle over mijnbouw en exploiteert nu slechts een klein deel van de industrie. Aardgas is momenteel het meest waardevolle natuurlijke product van Bolivia. Een gebrek aan infrastructuur en een tegenstrijdige rol van de overheid bij de beheersing van natuurlijke hulpbronnen hebben de exploitatie van de hulpbronnen echter vertraagd. De productie van goud en zilver is in de loop der jaren ook toegenomen, waarbij Bolivia meer dan 10,000 kg goud en 461 tonnen zilver heeft gewonnen. Daarnaast is de zinkproductie toegenomen, met meer dan 100,000-ton jaarlijks gewonnen.
Textielindustrie
De textielindustrie heeft de afgelopen jaren een stabiele groei doorgemaakt, wat heeft geleid tot een exportopbrengst van meer dan $ 30 miljard. Vanwege de wereldwijde financiële crisis heeft de textielindustrie een periode van crisis doorgemaakt, met 7.7% daling van de export in 2009 tot gevolg. Vrijhandelsovereenkomsten met de Verenigde Staten en andere Latijns-Amerikaanse landen betekenen dat de Boliviaanse textielindustrie nu toegang heeft tot nabijgelegen markten. In 2009 ondertekenden de Boliviaanse en Braziliaanse regeringen een overeenkomst waardoor Bolivia meer dan $ 20 miljoen aan textiel kon exporteren zonder tarieven.
Diensten industrie
De Boliviaanse dienstensector wordt gedomineerd door bankieren en financiën. De banksector heeft een aantal hervormingen ondergaan die de sector hebben verbeterd. Er zijn negen particuliere banken in het land, die worden gereguleerd door de Centrale Bank van Bolivia. De meeste Boliviaanse bankdeposito's worden in Amerikaanse dollars aangehouden. Grote bankkredieten gaan naar productie, vastgoeddiensten en handel en detailhandel.
Toerisme is ook een belangrijke dienstensector in Bolivia, omdat een groot aantal buitenlandse toeristen wordt aangetrokken door de natuurlijke attracties van het land. De belangrijkste toeristische bezienswaardigheden van Bolivia zijn het Titicacameer en de Indiase dorpen. Bolivia ontvangt elk jaar meer dan een miljoen toeristen en het aantal zal naar verwachting toenemen na de terugkeer van het land naar politieke stabiliteit.
