Presidenten Van Chili Sinds 1973

De president van Chili is zowel het hoofd van de regering als de staat voor de Republiek. De instelling van het voorzitterschap is essentieel voor de politieke stabiliteit in Chili. Er is veel veranderd in de rol en bevoegdheden die het presidentschap in de loop van de geschiedenis van Chili heeft gekregen. Een wijziging in de grondwet beperkt hun voorwaarden bijvoorbeeld tot vier jaar vanaf de zes voorgaande jaren zonder de mogelijkheid van onmiddellijke herverkiezing. De officiële zetel van de president is het Le Moneda-paleis in Santiago, de hoofdstad. De president moet minstens 35 jaar oud zijn en een burger van Chili zijn.

Presidenten van Chili Sinds 1973

Augusto Pinochet

Pinochet was de president van de 1973 tot 1990. Zijn regime werd gekenmerkt door vervolging, gedwongen verdwijningen, corruptie en uitgebreide plundering van de publieke middelen. Hij had een slecht mensenrechtenrecord waardoor hij vervreemd raakte van enkele van zijn vroegere bondgenoten. Zijn regime was verantwoordelijk voor het vervolgen van zijn tegenstanders naar vreemde naties en het uitvoeren ervan. Dat was onder meer het lot van zijn voormalige opperbevelhebber Carlos Prats. Pinochet werd gecrediteerd voor het omkeren van de economie van het land in de late 1970s door het advies van de beste economen van het land. De economische opleving werd bekend als het Chileense wonder. Tijdens zijn regime bereikte het land de laagste niveaus van criminaliteit, vooral vanwege het repressieve karakter van zijn leiderschap.

Patricio Aylwin

Hij regeerde het land gedurende vier jaar, van 1990 tot 1994. Hij was een christen-democraat en was een van de stichtende leden van de partij. De macht grijpen na de wrede dictator, wordt hij gecrediteerd voor de eliminatie van de ongelijkheid die bestond in het land.

Eduardo Frei Ruiz-Tagle

Zijn regering was van 1994 tot 2000. Hij was het andere oprichtende lid van de christen-democratische partij. Zijn regime was min of meer een voortzetting van het leiderschap van zijn voorganger. Tijdens zijn regeerperiode kreeg hij te maken met een bijtende droogte die leidde tot massale vermogensrantsoenering door het hele land, omdat Chili enorm afhankelijk is van waterkracht. Hij had ook te maken met de arrestatie van de voormalige president Mr. Pinochet in Londen. Hij rende later voor de verkiezingen in 2009 maar was verslagen.

Ricardo Lagos

Hij was de president van 2000 tot 2006. Hij was een van de fervent critici van Pinochet en was openlijk tegen zijn wens om aan de macht te blijven. Als socialist bracht hij een einde aan het bewind van christen-democraten. Tijdens zijn regeerperiode behandelde hij massale verkiezingsschandalen en de verslechterende relaties met de buurlanden, vooral Bolivia. Hij wordt bekritiseerd omdat hij handelt tegen de idealen van behoud van het milieu nadat hij een verdrag heeft geratificeerd om de klimaatverandering te beheersen.

Michelle Bachelet

Ze werd de eerste vrouwelijke president van Chili als een socialist. Haar eerste regeerperiode was van 2006 tot 2010. Later aanvaardde ze om te rennen en won de verkiezingen in 2014. Zij is de zittende president. Tijdens haar bewind kwam de dood van de voormalige dictator, de heer Pinochet. Er was een intens geroep voor grotere niveaus van gelijkheid met betrekking tot het secundair onderwijs. Tegen het einde van haar regering was er een enorme aardbeving die het land zwaar had getroffen. Haar regering werd bekritiseerd vanwege het trage antwoord op de situatie.

Sebastián Piñera

Hij was de president van 2010 tot 2014. Er waren enorme uitgaven voor de wederopbouw van de infrastructuur na de 2010-aardbeving tijdens zijn bewind. De economie groeide ook constant tijdens zijn regeerperiode, hoewel de ongelijkheid bleef bestaan. Zijn critici wijzen op zijn nalaten om zijn openbare ondernemingen te verkopen die belangenconflicten teweegbrachten.

Prestaties en mislukkingen

Het presidentschap heeft Chili in staat gesteld politieke stabiliteit te bereiken sinds het einde van Pinochet's regering. Ze hebben echter nooit het grootste probleem van ongelijkheid in het land kunnen oplossen. Tot op heden bestaat er een aanzienlijke ongelijkheid tussen de politieke klasse en de gewone burger.