De Batak-bevolking is de inheemse stam van het Noord-Sumatraanse eiland en een van de grootste stammen in Indonesië. Ze wonen in de hooglanden van Sumatra in de regio Tapanuli en ze houden vast aan hun oude tradities van wederzijdse hulp, vooral in de landbouw. Aan het begin van de 21st In de eeuw werd de Batak-bevolking geschat op ongeveer 6.1 miljoen mensen, wat slechts ongeveer 3% van de totale Indonesische bevolking vertegenwoordigde. De Batak-stam wordt verondersteld de afstammelingen te zijn van de proto-Maleise mensen die in relatief isolement leefden tot recentelijk als 1825 in de hooglanden rond het Tobameer op Sumatra.
Geschiedenis van de Batak
De Batak-bevolking bestaat uit verschillende etnische groepen waarvan bekend is dat ze in de regio Noord-Sumatra van Indonesië wonen. De verschillende etnische groepen die de collectieve Batak-bevolking vormen, spreken de Simalungun Karo-, Pakpak-, Toba-, Mandailing- en Angkola-talen. Deze talen zijn verschillend en vallen onder de Austronesische taalfamilie. Men gelooft dat ze jaren geleden naar schatting 2,500 hebben bereikt in Sumatra. Men vermoedt dat ze afkomstig zijn uit de Filippijnen en Taiwan via Java of Borneo. De zuidelijke regio Sumatra volgens archeologische studies laat zien dat het deel neolithische kolonisten had in vergelijking met het noorden van Sumatra, waar landbouwers woonden die zich daar veel later vestigden na de bevolking van Zuid-Sumatra.
Waar wonen zij?
Momenteel leven de Batak in de provincie Noord-Sumatra, de Karo-gebieden die zich uitstrekken tot de moderne Atjeh-gebieden, met name East Aceh Regency. Sommige Batak-mensen zijn gemigreerd naar de regio's van de welvarende provincie Riau. In het noordoosten van Sumatra zijn de Padang hooglanden en de zuidelijke Sumatra-wegen goed ontwikkeld, waar ze hun producten vervoeren, en veerolie uit hun oliebronnen halen, maar in de andere delen van de gebieden waar de Bataks-woonpaden worden gebruikt. Er zijn ook goed ontwikkelde spoorwegen in sommige regio's en ook in de lucht.
Batak tradities
Vanwege hun locatie, die zich in het meest inwendige deel bevindt, wordt aangenomen dat ze door de Europeanen niet zijn beïnvloed door kolonisatie. Er zijn echter aanwijzingen dat ze zich al jaren bezighouden met hun buren. Ze beoefenden een religie die bekend staat als het Tamil-Shaivisme, evenals het boeddhisme en andere culturele geloven. Ze migreerden om de huidige regio's Karo en Simalungun te bezetten, en de migratie kan zijn veroorzaakt door de handelsbetrekkingen, tussen hen en de Tamil-handelaren. De Batak-bevolking in het verleden vertrouwde zwaar op landbouw en jacht, en de landbouw werd mogelijk gemaakt door het zoete water van het meer Toba. Ze bewerkten voornamelijk rijst en andere tuinbouwproducten, zoals het verzamelen van bosproducten, zoals dieren uit het wild, hardhout en honing onder andere.
