
Pax romana
Pax Romana is een Latijns woord dat zich vertaalt naar 'Romeinse vrede' in het Engels. Dit is een periode waarin het Romeinse rijk expansie en rust doormaakte in de Romeinse strijdkrachten. Het was vóór de crisis in de derde eeuw begon en na het einde van de laatste oorlog in de Romeinse Republiek. In deze periode nam de bevolking toe tot 70 miljoen mensen en de landmassa van het Romeinse Rijk was op zijn hoogtepunt. Aangezien Augustus de grondlegger van het rijk was, wordt het ook genoemd door Pax Augustus. Dit imperium bestond al 206-jaren vanaf 27 BC tot 180 AD. Het was vanaf de tijd dat Augustus de keizer werd in de tijd dat keizer Marcus Aurelius stierf.
Overzicht van Pax Romana
Het Romeinse volk beschouwt Pax Romana als een wonder, want vroeger was vrede niet gebruikelijk in het Romeinse rijk. De schrijver Arthur M. Eckstein zegt dat Pax Romana een andere periode is dan de frequente oorlogsvoering tussen 3rd en 4th eeuwen in de Romeinse Republiek.
Volgens Eckstein vond Pax Romana een voorloper plaats tijdens de Republiek en verschilde de tijdsspanne met de geografie van de regio. Eckstein's boek stelt dat Pax Romana in de Middellandse Zee is begonnen van 31 BC tot 250AD. De feiten zijn echter dat de beroemde Pax Romana al veel eerder in de grotere regio van de Middellandse Zee is begonnen. De mediterrane regio's waar Pax Romana begon, omvatten onder meer het Italiaanse schiereiland na 200 BC, de Po-vallei na 190 BC, Sicilië na 210 BC en het Iberisch schiereiland.
De Romeinse vrede begon toen Augustus Cleopatra en Marcus Antonius versloeg. Dit was tijdens de Actium Battle op 2, 31 BC en Augustus werden de Romeinse keizer. Augustus vormde een Junta vanwege een gebrek aan een goed precedent van succesvolle eenmansregel. De Junta bestaat uit militaire magnaten, waarbij Augustus als de voorman stond. Hij schakelde de vooruitzichten van een burgeroorlog uit door de magnaten in een coalitie te verenigen.
Hoewel de burgeroorlog eindigde, was Pax Romana niet onmiddellijk. Dit komt omdat de regio's Alpen en Hispania blijven vechten. Deze maakten Augustus om een ceremonie van vrede in Rome te sluiten in 25 BC tot 29 BC. In 17 BC werd het vredesconcept gepubliceerd en in 13 BC werd de vrede officieel afgekondigd toen Agrippa en Augustus terugkeerden na het verenigen van de twee provincies. Keizer Augustus beval de bouw van Ara Pacis na vredesverklaring.
Augustus kreeg het echter moeilijk om vrede in het Romeinse rijk acceptabel te maken. De Romeinen beschouwden vrede niet als een einde aan oorlog, maar als een toestand waarin vijanden worden verslagen en het vermogen om zich te verzetten verloren is. Keizer Augustus slaagde er echter in om te regeren door propaganda. Na de dood van Augustus in 14 AD, regeerden andere keizers. De laatste Romeinse keizers gaan onder de naam 'de vijf goede keizers'.
Pax Romana: Invloed op handel
De Romeinse vrede bracht een toename van de Romeinse handel in het Middellandse Zeegebied. Hierdoor konden de Romeinen gemakkelijk en vrij naar het oosten varen om onyx, zijde, specerijen en edelstenen te kopen. Deze vrijheid in handel kwam ten goede aan de Romeinen die enorme winsten maakten. Bovendien stegen de salarissen van werknemers als gevolg van handel over de Middellandse Zee.
Vrede elders
Afgezien van de prominente Pax Romana, vonden andere vredesregimes in andere regio's plaats. Ze omvatten onder meer Pax Ottoma, Pax Americana, Pax Europaea, Pax Britannica en Pax Mongolia. Het concept van vrede gaat over het algemeen met de naam Pax imperia wat keizerlijke vrede impliceert. Volgens Raymond Aron kan keizerlijke vrede worden bewerkstelligd door hegemonie, maar deze wordt altijd verkregen door middel van burgerlijke vrede.