Smelten is een methode die veel wordt gebruikt om metalen uit de ertsen te winnen na de mijnbouw. Er zijn veel variaties in het smelten en evenzoveel voor het extraheren van de vele metalen die in de moderne samenleving worden gebruikt. Echter. van veel van deze processen is ook bekend dat ze milieuschade en vervuiling veroorzaken.
Metalen gewonnen door smelten
Smelten is een proces van het extraheren van metalen uit hun ertsen bij hoge temperaturen. Ertsen zijn meestal chemische verbindingen van metaal met andere elementen, zoals zuurstofzwavel. Smelten maakt gebruik van warmte en een reductiemiddel zoals steenkool om de andere elementen uit het metaal te extraheren volgens het Cornish Mining World Heritage. Dit resulteert in een meer verfijnd metaalproduct. Onder de metalen geëxtraheerd door smelten zijn koper, lood, nikkel, zink, zilver, kobalt, cadmium, goud, aluminium en anderen. Primair smelten verwerkt de erts en concentraten van mijnen, en secundaire smeltprocessen winnen de resten terug.
Geschiedenis van smelten
De 14e eeuw was toen het smelten voor het eerst in Europa begon te worden beoefend. In die tijd werd de hoogoven geïntroduceerd, die grotere luchtvolumes gebruikte, en het ijzererts met houtskool in lagen bracht, volgens Jays Roman History. Daarvoor konden oude smeden het ijzer nooit zo ver opwarmen dat het als vloeistof vloeide. Dat betekende dat ze het ijzer niet konden vormen met matrijzen, maar de hoogoven elimineerde deze problemen. Nog andere historische verslagen suggereren smelten, werd voor het eerst gedaan op tin en lood, voor de komst van schriftelijke records, volgens BacTech Green Resource Center. De Inca-stam en anderen in de Andes-gebieden worden verondersteld betrokken te zijn bij het smelten, in de Bronstijd en aan het begin van de IJzertijd rond 1200 BC. Lood wordt verondersteld eerst 9000 jaren geleden in 3500 BC te zijn gesmolten. Tin werd ook voor het eerst gesmolten in combinatie met koper in 3500 BC, om brons volgens Makin Metals Powders te maken.
Methoden en processen
Verschillende metalen hebben processen van smelten. Voor ijzer, zodra het erts wordt verkregen door ontginning of ondergrondse mijnbouw, wordt het naar de oppervlakte gebracht om te worden verpletterd, gewassen en vervolgens naar de smelterij te worden gebracht. Bij de smelterij wordt het fijngestorte erts samen met kalksteen en cokes in een hoogoven gestoken en onderworpen aan heteluchtstralen en hitte, en het verandert in gesmolten ijzer. Daarna werd het van de bodem van de oven in de mal getrokken, varkens genaamd, en liet men het stollen tot ruwijzer volgens Bright Hub Engineering. Het wordt vervolgens omgezet in smeedijzer of verwerkt tot staal. De meest gebruikte processen om koper te smelten zijn nagalm en zuurstofflitsuitsmelting. Voor beide processen wordt het resulterende gesmolten koper opnieuw verwerkt om het zuiverste koper te verkrijgen.
Risico's voor de menselijke gezondheid
Blijvende blootstelling van luchtverontreinigende stoffen die door metaalverwerking en smelten zijn gegenereerd, staat erom bekend chronische ziektes te veroorzaken. Onmiddellijke blootstelling veroorzaakt irritatie van ogen, neus en keel. Op de lange termijn veroorzaakt het hart- en longproblemen en uiteindelijk vroegtijdig overlijden volgens Worst Pollutified (WP), door het Blacksmith Institute. Giftige elementen van smelterijen zijn gedocumenteerd als oorzaak van aangeboren afwijkingen, nier-, lever- en maagdarmkanaal problemen, evenals schade aan luchtwegen, nerveus en reproductieve systemen schade. In La Oroya, Peru, volgens Worst Pollution, heeft een leidende smelter die sinds 1922 werkt, bij de kinderen een hoog niveau van lood veroorzaakt. Loodvergiftiging bij kinderen veroorzaakt mentale en fysieke achteruitgang, volgens Health Line Media.
Milieuveiligheid
Smelten veroorzaakt veel vervuiling en schade aan het milieu. Het vrijkomen van gassen zoals zwaveldioxide uit sulfide-ertsen in de atmosfeer heeft naar verluidt zure regen veroorzaakt. Op de lange termijn veroorzaken zure regens zuurheid in meren en bodems, waardoor de vegetatie en de natuur negatief worden beïnvloed. In Sudbury in de provincie Ontario, Canada, heeft vervuiling door smelterijen geresulteerd in zuurbeschadigde meren, decimering van vegetatie en wijdverspreide ecologische schade. Deskundigen schrijven veel van de milieuschade toe aan oude smelters met slechte emissiecontroles. Ze pleiten voor mijnbouwbedrijven om nieuwe smelterijen en verwerkingsfabrieken te krijgen, ontworpen om de uitstoot op een laag niveau te houden. Voor deze bedrijven zijn nieuwe smelterijen en verwerkingsbedrijven duur en worden ze genegeerd, in landen waar de handhaving van emissievoorschriften laks is, ook volgens Slechtst Vervuilde.
