Wat geloven zionisten?
In 1896 bedacht en richtte Theodor Herzl de zionistische beweging op in Bazel, Zwitserland. Herzl en zijn medewerkers gingen vervolgens bepalen wie en waar een zionist voor staat. Ze verklaarden dat "een zionist iemand is die de vestiging van een joodse staat in het land van Israël verlangt of steunt, die in de toekomst de staat van het joodse volk zal worden." Alhoewel een zionist gelooft in de vestiging van een Joodse staat in Israël, dat de zionist niet per se in Israël hoeft te wonen. Seculiere joden vormen de meerderheid van de gelovigen in het zionisme, dat wil zeggen degenen die geloven in de scheiding van de joodse staat en de joodse religie.
Zionisme voor de oorlog 2
In 1919 zag David Ben-Gurion, die later de eerste premier van Israël zou worden, dat de Arabieren er niet voor zouden kiezen om het Palestijnse land aan het Joodse volk te geven. In 1923 schreef de Russische joodse intellectueel Ze'ev Jabotinsky ook dat het onmogelijk was om tot een overeenkomst met de Arabieren te komen. Ook werd de kwestie van een afzonderlijke verdedigende kracht voor de Joodse gemeenschap tegen rellen in Palestina geweigerd door de Britse autoriteiten die toen jurisdictie over de regio hadden. Als gevolg daarvan spoorden een reeks onlusten in 1930 de zionisten aan om een ondergrondse kracht te vormen voor hun verdediging. De kloof was dus verbreed tussen de twee gemeenschappen, en de Arabieren weigerden om Joodse vertegenwoordiging binnen de lokale overheid te ondersteunen. Er deden zich meer rellen voor, grotendeels op initiatief van de Arabische mufti en de verspreiding van valse, tweedrachtige geruchten door beide partijen. Tegelijkertijd werden scholen en diensten opgezet, ook arbeidsorganisaties van beide kanten werden opgericht.
1948: een nieuwe Joodse staat
In mei 15th, 1948, te midden van de gevechten in Palestina, verklaarden de Joden de staat Israël in wat voorheen het Britse bezit van Palestina was dat onlangs zijn onafhankelijkheid had gekregen. De gevechten escaleerden toen Syrië, Jordanië, Irak en Egypte Palestina binnenvielen, een actie die later resulteerde in de verdrijving van 800,000 Arabieren door de nieuwe joodse machten. De anti-zionistische joden maakten beschuldigingen dat de zionisten verantwoordelijk waren voor de massale uitwijzingen, evenals geruchten over de slachtpartijen van Arabieren, waar ze heftig tegen waren. De zionisten antwoordden dat hun voorkeursbeleid vrijwillige overdracht was, en vroegen zelfs aan Arabieren om te blijven. Ze verklaarden dat hun plan was om land te kopen van de Arabieren, hoewel dit moeilijk bleek te zijn omdat lokale Arabieren niet graag wilden verkopen. Ook werden landen die werden gehouden door Arabieren vaak nog steeds onder Turks huurcontract, daterend uit de Ottomaanse heerschappij in de regio voordat de Britten het overnamen na de Eerste Wereldoorlog. De Grieks-orthodoxe christelijke kerk bezat ook grote stukken land in het gebied, en zou zijn land ook niet verkopen. Als gevolg daarvan bezat de Joodse gemeenschap op dit moment slechts 6% van het land in Palestina.
Zionisten over de hele wereld
De zionistische organisatie die in 1897 werd opgericht, kreeg in januari de naam World Zionist Organisation (WZO) van 1960. Het heeft onder zijn leiding de hedendaagse zionistische beweging die gelooft in de vestiging van de staat Israël in Palestina. In mei 14th, 1948, werd de staat Israël in Palestina gevestigd. De Wereld Zionistische Organisatie staat lidmaatschap alleen toe aan andere organisaties, in tegenstelling tot vroeger toen het openstond voor Joodse individuen. De WZO erkent en eert personen die hebben bijgedragen en zich hebben aangemeld voor Israëlische en zionistische doelen. Niettemin zijn sommige van haar activiteiten door het Israëlische Hooggerechtshof als diefstal beoordeeld, vooral in het geval van huizen die zijn gesloopt op gronden die eigendom waren van Palestijnen en die werden gegeven aan Joodse kolonisten in de regio Westelijke Jordaanoever.
Kritiek, bedreigingen en territoriale geschillen
Er waren veel joodse organisaties en religieuze groeperingen die zich verzetten tegen de zionisten en die nog steeds zijn. Het is duidelijk dat dit groot was vanwege het feit dat de zionisten beweerden alle joden te vertegenwoordigen. Toch veranderde de Hervormde Joodse Beweging hun liturgie door bronnen te verwijderen die spreken over Jeruzalem en het Heilige Land. Ook waren de Ultra Orthodoxe (of Haredi) Joden geen voorstander van de seculiere opvattingen van de zionisten. Joodse communisten zijn ook in het algemeen tegen het zionisme. Noam Chomsky was ook tegen het zionisme, evenals tegen de ultraorthodoxen Neturei Karteh. De Algemene Vergadering van de VN in 1975-merknaam Zionisme als racistisch, maar deze houding werd later ingetrokken in 1991. Velen beschouwden het Zionisme als een kolonialistische beweging die Joden als een superieur ras beschouwde, maar, in feite, beweren zionistische theoretici dat ze Joden altijd als een unieke groep hebben beschouwd vanwege hun al lang bestaande gebrek aan een thuisland, vooral voorafgaand aan de Eerste Wereldoorlog II.
