De discipline van de feministische economie wordt gedefinieerd als de kritische studie van economieën, inclusief relevante methodologie, epistemologie, geschiedenis en empirisch onderzoek, gezien in het licht van de sociaaleconomische strijd van vrouwen bij het proberen mannelijke en patriarchale vooroordelen te overwinnen. Het veld richt zich op gebieden die met name relevant zijn voor vrouwen, zoals beroepsmatige segregatie en nieuwe vormen van gegevensverzameling, zoals maatregelen voor gender empowerment.
Geschiedenis van het veld
De geschiedenis van dit veld, zoals we dat vandaag kennen, is terug te voeren tot 1969, toen tal van feministen, economen en wetenschappers een sterk argument naar voren brachten met de bewering dat het werk dat traditioneel voor een vrouw is bedoeld, ondergewaardeerd was. Bijvoorbeeld, het opvoeden van kinderen, het zorgen voor bejaarde familieleden en het huishouden was niet opgenomen in het bruto binnenlands product (BBP), maar dit was het begin van elke productie. Vrouwen die gekookt worden voor hun echtgenoten en kinderen en daarom hun inbreng moeten worden overwogen bij het berekenen van de arbeid. Betsy Warrior stelt dat het eerste product dat een mens als eerste gebruikt, moedermelk is die niet wordt betaald en ook niet wordt berekend als een product in het BBP. De meeste feministen vonden dat dit niet eerlijk was en begonnen te pleiten voor een inclusiever economisch model.
Relevante applicaties
Het gebied van de feministische economie wordt veel gebruikt door niet-gouvernementele organisaties (NGO's) om de noodzaak van het welzijn van vrouwen, moeders en jonge kinderen te benadrukken. Het is ook gebruikt om te pleiten voor meer gendergelijkheid in alle sectoren van de economie door zich te concentreren op de geleverde inspanningen in plaats van de totale output op de markt. Het wordt ook een populaire loopbaan, en sommige universiteiten en hogescholen bieden het aan als een studiegebied
Evolutie in de loop van de tijd
Economen hebben onderzoeksgebieden ontwikkeld in de economische sector om meer gebalanceerde, minder gendervooroordelen te bieden. Sommige van de gebieden omvatten het gebruik van levensstandaarden en welzijn als een maatstaf voor succes in plaats van het gebruik van mechanismen zoals inkomen. Andere punten van zorg zijn onder meer de nauwkeurigheid van het meten van onbetaalde arbeid en het geven van de nodige aandacht aan de zorgsector die wordt gedomineerd door vrouwen. Feministen hebben ook een idee bedacht om menselijke vaardigheden te gebruiken als een manier om het succes te meten, in tegenstelling tot de traditionele maatregelen zoals het BBP en het inkomen per hoofd van de bevolking.
Lof en kritiek
Voorstanders van feministische economie hebben betoogd dat traditionele economie vrouwen marginaliseerde en hun inbreng in economieën negeerde. Het werk van een vrouw in een huishouden is even belangrijk als wat hun mannelijke tegenhangers doen in de industrie. Ze beweren dat traditionele economen onrealistische veronderstellingen maakten. zoals dat alle vrouwen getrouwd zijn en kinderen krijgen, dat ze economisch afhankelijk zijn van een mannelijk familielid, en dat ze irrationeel zijn en niet kunnen worden toevertrouwd om economische beslissingen te nemen. De critici van dit model van economie betogen echter dat het feministische model van de economie onrealistisch is en massieve veronderstellingen zal vereisen. Zo moet men bijvoorbeeld de diensten voor kinderopvang gelijkstellen aan die van een kinderdagverblijf of een kinderpsycholoog om de baan op waarde te schatten. Het is niet ook duidelijk hoe men moederliefde of moedermelk kan waarderen als de moeder haar kind voedt.
