De Republiek Tunesië heeft zijn vlag officieel in 1959 goedgekeurd. De vlag was afkomstig van de marine-vaandrig van het Koninkrijk Tunis en werd ontworpen in 1831 door Al-Husayn II ibn Mahmud, die de Bey van Tunis was van 1824 tot 1835. Als een onderdeel van het Ottomaanse rijk vertoont de Tunesische vlag overeenkomsten met de Ottomaanse vlag.
Beschrijving van de vlag van Tunesië
Zoals gedefinieerd in de 1, 1959-constitutie van juni, is de vlag een rood veld met een halve maan rondom een ster met vijf punten binnen een witte schijf in het midden van de vlag. De vlag is rechthoekig van vorm en heeft breedte-lengteverhoudingen van 2: 3. De diameter van de witte schijf is 1/3 van de lengte van de rechthoek en de punten van de stermuts liggen op gelijke afstand van elkaar. De rode halve maan bestaat uit twee elkaar kruisende bogen en omgeeft de ster aan de linkerkant. De buitenste boog is 25% van de lengte van de vlag, terwijl de binnenboog 20% van de lengte van de vlag is. Artikel 4 van de grondwet specificeert de juiste afmetingen, specificaties en kleuren van de vlag.
Symboliek
De vlag heeft twee kleuren, rood en wit, hoewel rood een veel groter deel van de vlag inneemt. De rode kleur op de vlag symboliseert de islam, de belangrijkste religie in Tunesië. Rood staat ook voor verzet tegen de Turkse overheersing en het bloed van de martelaren die in 1881 zijn gedood toen Tunesië door Frankrijk werd veroverd. De rode halve maan is een traditionele aanduiding van de islam en dient ook als een teken van geluk in de Arabische cultuur, evenals de eenheid van alle moslims. De witte kleur symboliseert vrede, terwijl de witte schijf de zon vertegenwoordigt. De ster, net als de halve maan, is een oud symbool van de islamitische religie en de vijf punten van de ster symboliseren de vijf pilaren van de islam: geloof, gebed, naastenliefde, vasten en de jaarlijkse pelgrimstocht naar Mekka.
Vorige vlaggen van Tunesië
In de 18th eeuw, de meeste van de maritieme vlaggen van Tunesië gekenmerkt door een sikkel georiënteerde vorm met blauwe, rode, groene en witte kleuren. Toen Tunesië deel uitmaakte van het Ottomaanse rijk, had zijn marineblauw blauwe, groene en rode horizontale strepen. De Bey van Tunis had ook een vlag in de 19th eeuw, die werd gebruikt in openbare vieringen en verscheen op het wapenschild van Tunesië. De vlag was rechthoekig van vorm en bevatte negen strepen die afwisselend geel en rood waren, terwijl de middelste lijn groen was. Als een Frans protectoraat had de vlag van Tunesië een kleine Franse vlag in de linkerbovenhoek. Deze vlag werd gebruikt van 1943 tot 1956. Vóór het huidige ontwerp was de nationale vlag, die werd gebruikt tussen 1959 en 1999, de marineballon van Tunesië die een iets smallere halve maan had.
Het vlaggenprotocol
De vlag van de Republiek Tunesië vliegt op alle militaire installaties en openbare gebouwen. Het vliegt ook op de ambassades en consulaten van het land in verschillende delen van de wereld. Tunesische wetgeving geeft de vlag op alle openbare gebouwen op zeven vastgestelde vlagdagen, waaronder Independence Day (maart 20), Martyr's Day (april 9) en Republic Day (juli 25). Beledigingen gericht tegen de vlag van Tunesië worden bestraft met een gevangenisstraf van een jaar.
