Inheemse Planten Van Zuid-Afrika

De flora van Zuid-Afrika vertoont een hoog niveau van endemie en veel van deze regionaal unieke soorten worden bedreigd. De kwetsbaarheid komt voort uit de strikte lokaliteit die door deze fabrieken wordt uitgedrukt. Mede door de snelgroeiende economie van het land vormt het ruimen van bossen om land te creëren voor landbouw en menselijke nederzettingen een bedreiging voor het leefgebied van deze inheemse planten. IUCN beschrijft bijvoorbeeld de Kleinaalwyn-aloëplant als een kwetsbare soort vanwege het massale verlies van leefgebied. De rode wortel was ooit wijd verspreid in Zuid-Afrika, maar tegenwoordig groeien alleen kleine populaties van nature in de Kaapprovincie. Een andere inheemse plant is de Natal pruim met zijn oranje geurende bloemen en vruchten die smaken als veenbessen. Het zonnevuur is een kruidachtige plant die Niewwoudtville tijdens zijn bloeiseizoen een prachtig display geeft.

Enkele opmerkelijke inheemse planten van Zuid-Afrika

Kleinaalwyn Short-Leaved Aloe

Kleinaalwyn Short-Leaved Aloe is een klein blauwgroen aloë dat endemisch is voor de West-Kaap van Zuid-Afrika. Deze Kleinaalwyn-aloë ontspringt uit de zijkanten en groeit uit tot nieuwe rozetten. Het kan ook grote klonten vormen. Het heeft korte en dikke bladeren met zachte, onschuldige, witte tanden langs de randen. De hele plant heeft een opvallende grijsblauwe kleur en in november verschijnen felrode bloeiwijzen. Deze bloemen zijn buisvormig en licht gebogen met meeldraden die uit de mond van de buis komen. IUCN beschrijft deze soort als kwetsbaar voor verlies van habitats veroorzaakt door afbraak van de natuurlijke omgeving door invasieve soorten, het ruimen van woudenvegetatie voor landbouwdoeleinden en overexploitatie door plantenverzamelaars. Aloë Brevifolia is beperkt tot de West-Kaap van Zuid-Afrika. Het groeit natuurlijk in de districten Caledon en Bredasdorp en strekt zich vervolgens oostwaarts uit naar Riverside, Cape Agulhas en Swellendam. De Kleinaalwyn groeit in gebieden met ongeveer 400 mm regen per jaar. Het groeit meestal op rotsachtige plaatsen met kleigronden in een hoogtebereik van 150 meter boven zeeniveau. Deze alo's kunnen de uitgebreide winteromstandigheden in Highveld niet overleven en zijn ook gevoelig voor vorst.

Rode wortel

De rode wortel is een groenblijvende geofyt behorend tot het rotsachtige geslacht en is endemisch voor de Kaapse provincie Zuid-Afrika. Rode wortel heeft lange en smalle geplooide bladeren. Het heeft grote gouden bloemaren in de lente en de zomer. De bladeren zijn in het algemeen zwaardvormig, stevig en onschadelijk, met opvallend gegroefde bladen. De Wachendorfia thyrsiflora Bloeiwijze pluimvee is dicht en cilindrisch met goudgele bloemen, staande van een lange, stevige stengel. De plant heeft een vertakte onderstam, een fel rode vlezige wortelstok, met dunne onvoorziene wortels. De rode wortel groeit in Oost-Kaap en de West-Kaap van Zuid-Afrika. Het komt voor op het Kaapse schiereiland, Franschhoek-gebergte, oostwaarts in de richting van Humansdorp en de Olifants-vallei tussen Citrusdal en Clanwilliam. Wachendorfia thyrsiflora geeft de voorkeur aan groeien in natte en moerassige omstandigheden in halfschaduw of volle zon met een hoogtebereik van 5-1,200-meters.

The Solar Fire

Het zonnevuur is een eenjarige en kruidachtige plant die behoort tot het geslacht Ursinia, endemisch voor Zuid-Afrika. De Solar Fire-soort groeit meestal tot een hoogte van ongeveer 0.05 tot 0.5 m hoog en heeft fijn verdeelde bladeren. Het produceert individuele bloemhoofdjes met een lange steel. De vruchten hebben een scherp, licht gebogen en geribbeld uiterlijk met een centraal geplaatste bruine streep. Hij bloeit van juli tot november met felgele bloemen. In bronnen maakt dit zonnevuur een massale vertoning in Niewwoudtville. Het groeit ook in Karoo en Port Elizabeth. De soort omvat ook verschillende biomen, of het nu graslanden of halfwoestijn betreft, zolang de hoogten variëren van 15 tot 1 065-meters. Het groeit op kwarts, plateau, dwyka tillite, goed doorlatende leemachtige bodems en op kwelgebieden langs de weg. Bijen, vlinders, wespen en gele spinnen bestuiven deze soorten. De vruchten hebben pappus en haren en wind is de manier van verspreiden.

Natal Plum

De Natal-pruim is een struik die endemisch is voor Zuid-Afrika. Deze sierheester is snelgroeiend, bestand tegen wind en vaak opvallend in de kustgebieden. Het kan uitgroeien tot een 4 m hoge kleine boom of een dichte doornstruik vormen. De Natal pruim heeft Y-vormige doornen en de takken zijn groen als ze jong zijn. Een gebroken takje straalt melkachtige, witte en niet-giftige latex uit. De bladeren zijn donkergroen aan de bovenzijde en bleke onder, leerachtig, eivormig en bijna rond of ovaal van vorm. De soort draagt ​​zuiver witte bloemen met een oranje geur, en de bloembuizen zijn harig van binnen. Het produceert een enorme en ovale eetbare rode vrucht die rijk is aan vitamine C, fosfor en magnesium, zoals cranberries. Bloei vindt plaats van lente tot midzomer. Carissa macrocarpa groeit meestal in kustbossen, struiken en op zandduinen. Het groeit natuurlijk in Kwazulu-Natal zuidwaarts naar Humansdorp.

Teelt van de inheemse planten van Zuid-Afrika

Zuid-Afrika heeft een breed scala aan biomen en ecosystemen die deze inheemse planten een habitat geven. Hoewel de meeste van deze planten endemisch zijn en bijgevolg bedreigd en met uitsterven bedreigd, moedigt het land massaculturen van plantensoorten door individuen aan. Bijna al deze planten worden gekweekt in boerderijen en huistuinen, maar de natuurlijke bevolking wordt geconfronteerd met ernstige bevolkingskrimp. Habitatverlies als gevolg van menselijke aantasting en overexploitatie door plantenverzamelaars bedreigen ook deze inheemse planten in Zuid-Afrika.