De Mason-Dixon-lijn is een belangrijke culturele benaming in de VS. De lijn werd onderzocht door Charles Mason in samenwerking met Jeremiah Dixon van 1763 tot 1767 om een grensgeschil tussen Delaware, Maryland en Pennsylvania op te lossen toen Amerika een kolonie was. De lijn blijft een demarcatielijn en vormt een deel van de grenzen van West Virginia, Pennsylvania, Delaware en Maryland.
Aardrijkskunde van de Mason-Dixon-lijn
De eigenlijke enquêtelijn begint in het zuiden van Philadelphia in Pennsylvania en strekt zich uit van een benchmark-oost tot de rivier Delaware en ten westen van wat toen als grens met West Virginia was opgenomen. Mason en Dixon bepaalden de grens tussen de staten Pennsylvania en Delaware en het geschatte noord-zuiddeel van de grens tussen Maryland en Delaware. Een groot deel van de grens tussen Delaware en Pennsylvania heeft de vorm van een boog, terwijl de grens tussen Delaware en Maryland, omdat deze werd getrokken om het Delmarva-schiereiland te doorsnijden en niet de loop van een meridiaan volgt, niet van noord naar zuid loopt. De grens tussen Maryland en Pennsylvania wordt getekend als een oost-west lijn en de geschatte gemiddelde breedtegraad is 39 ° 43'20 ''. Mason en Dixon verlengden verder het grensmarkering 40 mijlen ten westen van de westelijke grens van Maryland in een regio die nog steeds in geschil was tussen de twee staten, hoewel dit tegen hun oorspronkelijke handvest inging. De enquête werd voltooid op oktober 9, 1767, ongeveer 31 mijl ten oosten van de huidige zuidwestelijke hoek van Pennsylvania.
Geschiedenis van de Mason-Dixon-lijn
Het onderzoek werd noodzakelijk gemaakt door de geschillen tussen Delaware, Maryland en Pennsylvania, die toen Britse kolonies waren. Sommige van deze geschillen waren zo ernstig dat de bewering van Maryland de grootste stad Philadelphia van Pennsylvania op zijn grondgebied zou omvatten. De disputants wierven de diensten van een inspecteur genaamd Jeremiah Dixon en een astronoom genaamd Charles Mason. De Penns of Pennsylvania en de Calverts of Maryland gingen uit elkaar met 9 shillings 0 pence om 244-mijlen met nauwkeurigheid te onderzoeken. De lijn bevat vier segmenten zoals bepaald door de voorwaarden van de schikking en ze zijn de booglijn, de raaklijn, de noordlijn en de 39 ° 43 'N parallel. De twee experts begonnen met het inspecteren van de lijn Maryland-Pennsylvania in april 1765 en stopten op oktober 11, 1767, nadat hun Iroquois-gidsen weigerden verder te gaan dan 244 mijl ten westen van Delaware, aangezien het team de grens tussen de Iroquois en de Lenape had bereikt. De Mason-Dixon is opnieuw onderzocht in 1849 en opnieuw in 1900 en de 1960s.
Symboliek van de Mason-Dixon-lijn
De Mason-Dixon wordt in de volksmond gebruikt als een culturele grens tussen het noorden en het zuiden (Dixie). Toen Pennsylvania de slavernij beëindigde, werd de grens een afbakeningsteken voor de legaliteit van de slavernij. De afbakening reikte echter niet verder dan Pennsylvania, omdat Delaware nog steeds een slavenstaat was en zich oost en noord van de grens uitstrekte. New Jersey lag ook ten oosten en ten noorden van de grens, en hoewel de slavernij in 1846 werd gesloopt, werden slaven nog steeds "in de leer" gesteld aan hun meesters tot 1865.
Een naam geven aan de Mason-Dixon-lijn
Mason en Dixon hebben waarschijnlijk niet gehoord van de term 'Mason-Dixon-lijn'. Het officiële rapport over het onderzoekswerk is vrijgegeven in 1768 en bevatte geen namen. De term werd soms gebruikt in de decennia na de enquête, maar pas toen het compromis van Missouri de "Mason en Dixon-lijn" bevatte, in de grens tussen het vrije en het slavengebied dat populair werd.
