Caucases en voorverkiezingen zijn de belangrijkste methoden die de Democraten en Republikeinse partijen gebruiken om hun afgevaardigden te selecteren die zullen deelnemen aan de respectieve nationale conventies van de partij. De afgevaardigden kiezen de genomineerden van de partij voor de presidentiële zetel op de nationale conferentie. Vóór de 1960s en 70s koos de meerderheid van de staten hun afgevaardigden alleen voor caucus omdat ze eenvoudig waren.
Wat zijn voorverkiezingen?
Voorverkiezingen bieden een eenvoudige methode om afgevaardigden voor de nationale conventie te selecteren. Tijdens de voorverkiezingen stemmen alle geregistreerde stemmers van beide partijen op hun kandidaten op de primaire stembiljetten. Net als bij de algemene verkiezingen vinden de voorverkiezingen plaats op een bepaalde plaats en dag. Primair stemmen is ook anoniem en privé. Volgens de regels van de staat worden alle deelnemers toegewezen aan de winnende kandidaat (winner-take-all primary), of worden ze verdeeld volgens de stemmen die tijdens de voorverkiezingen zijn ontvangen, ook wel proportionele primaire genoemd.
Wat zijn caucuses?
In het verleden werden caucuses gehouden na elke twee jaar en de partijleden ontmoetten en bespraken tal van kwesties die de partijen aangingen en hoe zij hun politieke platform zowel op nationaal als op staatsniveau zullen verbeteren. Vergeleken met voorverkiezingen zijn caucuses niet zo eenvoudig, in feite selecteren ze niet alleen de presidentiële racekandidaat.
Moderne voorverkiezingen en caucuses
Omdat alle partijen hun presidentskandidaat al tijdens de nationale conventie voordeden al in de 19-eeuw, is het caucusproces niet veranderd. In de meeste staten verzamelt de kiezer in elk lokaal district zich op verschillende plaatsen, waaronder de sportschool, de kelder en de bars om de presidentsverkiezingen te bespreken en om te stemmen op hun favoriete kandidaten. Tijdens deze bijeenkomsten praten supporters namens hun favoriete kandidaten, waarbij hun voornaamste doel is om de meeste onbesliste kiezers in het evenement te laten wiegen. Er worden op elk moment van de dag caucussen gehouden waarop de lokale bevolking kan stemmen, wat niet het geval is met voorverkiezingen. Een caucus heeft geen officiële stembiljetten, en in de meeste gevallen vragen de organisatoren de lokale bevolking om zich in groepen te verdelen volgens de kandidaten of gewoon hun hand op te steken.
De resultaten van de caucussen hebben geen invloed op het aantal afgevaardigden dat naar de nationale conventie wordt gestuurd. Alle afgevaardigden worden geselecteerd via een proces van meerdere stappen dat een maand duurt, maar in sommige landen helpen de lokale caucussen de afgevaardigden te verdelen voor hun conferentie op provinciaal niveau. Elke politieke partij heeft zijn eigen regels als het gaat om de verdeling van gedelegeerden en of het verplicht is voor de kiezers om in elk stadium hun stem uit te brengen.
Terwijl de republikeinen geheime stemmingen gebruiken, stemmen de democraten het liefst publiekelijk in een zeer ongebruikelijke methode. Tijdens de voorverkiezingen van de democraat moet elke kandidaat minstens 15% van de aanwezige stemmers krijgen. Als hij / zij minder krijgt dan 15%, mogen de kiezers een andere kandidaat selecteren. De voorverkiezingen komen veel vaker voor en worden gedaan in de meeste staten. Tijdens de voorverkiezingen, kiezers stemden in de stembiljetten bij de stembus.
Er zijn verschillende soorten voorverkiezingen die variëren tussen partijen en staten. In gesloten voorverkiezingen kunnen alleen de geregistreerde leden van de partij stemmen, terwijl de semi-gesloten betrekking heeft op zowel niet-geregistreerde als geregistreerde kiezers. In open voorverkiezingen nemen alle geregistreerde kiezers deel aan de peilingen, terwijl in de halfopen de deelnemende kiezers hun stem moeten vragen. Nadat de voorverkiezingen en de voorverkiezingen zijn beëindigd, gaan alle geselecteerde afgevaardigden naar de nationale conventies.
