20 Landen Waar De Top 10% Het Grootste Inkomensaandeel Heeft

Elke samenleving zal verschillende groepen bezitten met verschillende inkomensniveaus, en dus met een verschillende welvaartstoestand in termen van aandelen, die meestal tot op zekere hoogte leiden tot ongelijkheden in rijkdom. De rijkdom van een individu en zijn vermogenssaldo is de som van zijn vermogen, gelijk aan zijn vermogen en minus zijn verplichtingen. Het inkomen is echter heel anders dan de welvaart, omdat rijkdom bestaat uit goederen van economische waarde die al eigendom zijn van een individu, terwijl inkomen de instroom van bedrijven van economische waarde is.

Rijkdom Aandelenongelijkheden in Noord- en Zuid-Amerika

De ongelijkheid in inkomen en rijkdom in Noord- en Zuid-Amerika heeft een verbluffende graad bereikt. vooral in het geval van Latijns-Amerika, waar de rijkste 10% 71% van de rijkdom van de regio heeft verzameld. Van 2002 tot 2015 is de rijkdom van de top 10% in de regio met 21% per jaar gestegen. Het lijkt erop dat in Amerika de rijkste rijken zich meer onderscheiden dan elders in de wereld.

Per land per land

Columbia staat op de eerste plaats in de rijkdomverschillen tussen arm en rijk met 41.9%, waarbij de meerderheid van de steden dezelfde trend aangeeft. Zakelijke monopolies worden beschermd door de overheid. Inkomstenbelasting is 8% voor armen, terwijl rijken alleen 3% betalen. Dientengevolge, kunnen de armen zich de meeste basisgoederen niet veroorloven. Brazilië staat op de tweede plaats met 41.8% welvaartsongelijkheid in de meeste steden. Analfabetisme komt neer op 15%, terwijl daklozen het gevolg zijn van armoede. Gezondheidszorg is gratis, maar ontbreekt aan diensten. Honduras staat op de derde plaats met 41.5% rijkdomverschillen die van invloed zijn op de natie die als endemische armoede wordt beschouwd. Ondervoeding en kindersterfte vormen een grote zorg. Over 53% van de bevolking leeft in armoede. Analfabetisme is op 25%. Over 42% hebben geen toegang tot veilig drinkwater. Chili staat op de vierde plaats met 41.5% rijkdomverschillen in zijn dorpen en steden. Als gevolg hiervan kan 38% van de bevolking zich geen basisgoederen veroorloven. Chileense ongelijkheid brengt ook armoede en een gebrek aan gezondheidszorg met zich mee. Panama is de vijfde met een 40.0% rijkdom ongelijkheid tussen de rijken en armen. Over 85% van de inheemse bevolking verkeert in extreme armoede, terwijl in de steden airconditioningcomfort de norm is. Paraguay is zesde met 37.6% in welvaartsongelijkheid tussen zijn kleine elite klasse en zijn alomtegenwoordige armen. De elite heeft 46.6% van het inkomen en bezit 75% van het land. Gebrek aan scholen en gezondheidszorg voor de armen. Alleen 15% heeft toegang tot veilig drinkwater. De Dominicaanse Republiek is zevende met 37.4% rijkdomverschillen onder zijn bevolking. Extreme ontberingen, schaarse sociale voorzieningen en analfabetisme zijn enkele negatieve aspecten van deze ongelijkheden. Costa Rica is achtste met 37.3% rijkdomverschillen in zijn dorpen en steden. De armen kunnen hun basisbehoeften nauwelijks halen vanwege lage salarissen en de hoge grondstoffenprijzen dragen bij aan de ellende. Ecuador is negende met 36.5% rijkdomverschillen in zijn steden. Over 70% van de plattelandsbevolking van Ecuador leeft in armoede. Ongeveer de helft van het inkomen van het land wordt verdiend door de elite. Gebrek aan gezondheidsdiensten en scholen beperken de armen tot slechtbetaalde banen. Bolivia is tiende met 35.6% rijkdomverschillen in zijn steden. Bolivianen van Spaanse afkomst zijn verantwoordelijk voor het economische en politieke leven in het land. Als gevolg daarvan zitten inheemse mensen vast in de landbouw en in kleine banen. Voedselzekerheid, gezondheidszorg en onderwijs zijn allemaal van het grootste belang. El Salvador is elfde met 34.4% rijkdomverschillen in zijn steden. De rijke controle koffie, suiker en handel en financiën. Als gevolg hiervan is de gezondheidszorg ongeveer nul. Analfabetisme heerst met alleen 1 in 5, afgestudeerd aan een middelbare school. Peru is twaalfde met 33.4% rijkdom ongelijkheden een bevolking. Over 19% ligt onder de armoedegrens. De armen leven in sloppenwijken terwijl de rijken in villa's wonen. Water is schaars voor de armen. Toegang tot goederen en diensten is minimaal. Uruguay is dertiende met 31.0% rijkdomverschillen onder zijn bevolking. De rijke controle over 25% van de rijkdom van de natie. 8% van de bevolking leeft echter nog steeds in armoede. Het onderwijs wordt vernieuwd om meer jongeren op school te houden. Argentinië is veertiende met 30.6% rijkdomverschillen in zijn steden. Woningen ontbreken en zelfs de lagere middenklasse is verhuisd naar sloppenwijken, wat resulteert in 2,350,000 daklozen in steden. Armoede cijfers zijn in de 13 miljoen mark. De Verenigde Staten is vijftiende met 30.2% rijkdomverschillen in zijn steden. De echte rijken van Amerika bezitten de helft van de nationale rijkdom die in beleggingsfondsen en aandelen is geïnvesteerd, terwijl de rest hun rijkdom in de waarde van hun woningen houdt. De rijkdom van de gemiddelde blanke familie is zes keer zo groot als die van een zwarte familie. Georgië in de Kaukasus is zestiende met 29.9% rijkdomverschillen in zijn natie. Het onderwijs is achterwaarts op openbare scholen terwijl het privé schoolonderwijs sky-high is. Over 53% leeft onder de armoedegrens. Iran is zeventiende met 29.1% rijkdomverschillen in zijn bevolking. De rijke levende ritzy leeft, maar de meerderheid van de bevolking leeft in economische tegenspoed. Politieke invloed verdient en biedt veel in Iran. Armenië is achttiende met 25.6% rijkdomverschillen in zijn bevolking. Inkomensongelijkheid is groter dan de consumptiedistributie. Over 80% ligt onder de armoedegrens. Onderwijs heeft geen overheidssteun. De uitgaven voor infrastructuur zijn stopgezet. Montenegro is negentiende met 25.1% rijkdomverschillen in zijn land. Armoedecijfers zijn hoger in landelijke gebieden dan in steden. Armoede wordt gezien bij werklozen en inactieve personen. De noordelijke regio heeft een lager percentage. Moldavië is twintigste met 23.3% rijkdomverschillen in zijn steden. Onafhankelijkheid maakte het slechter voor het land met 75% dat onder de armoedegrens leeft. De rijken houden voet aan de grond terwijl de armen zich overgeven aan een ondergrondse economie. Sociale voorzieningen staan ​​op een historisch dieptepunt terwijl de regering afhankelijk is van internationale hulp.

Herverdeling van inkomsten en rijkdom

Ondanks rijkdom en inkomensverschillen, heeft elke staat de middelen om dit 'probleem' het hoofd te bieden zoals het door sommige entiteiten wordt gezien. Er zijn sociale middelen die deze herverdeling mogelijk maken, zoals openbare diensten, liefdadigheid, belastingen, welzijn, landhervorming, onrechtmatige daad, confiscatie, echtscheiding of monetair beleid. Bij inkomensherverdeling via het belastingstelsel betaalt een persoon die een hoog inkomen verdient ook een hoog belastingtarief en omgekeerd. Bij herverdeling van de rijkdom kan de regering echter kiezen voor landhervorming om het bezit van grond opnieuw te verspreiden. Andere manieren zijn vermogensbelastingen en successierechten. Het doel van herdistributie is voor een sociaal rechtvaardige en meer democratische samenleving, waar de ontwikkeling van een grotere middenklasse de economie ten goede zou komen, omdat meer mensen de macht krijgen om consumenten te zijn. Dientengevolge, wordt de levensstandaard verhoogd.

20-landen waar de top 10% het hoogste inkomensaandeel heeft