Wat en waar is de Sunda Arc?
De Sunda-boog is een vulkanische boog in Indonesië die de eilanden Java en Sumatra, de Kleine Soenda-eilanden en de Soenda-Straat heeft gevormd. De boog wordt gekenmerkt door een reeks vulkanische bergen. De vulkanische boog vertegenwoordigt een convergerende grens waar de Euraziatische tektonische platen onder Indonesië samenkomen met de Australische en Indiase platen. De Baai van Bengalen en de Indische Oceaan liggen op de Australische en Indiase platen. De boog is een typische vulkanische boog die alle gebruikelijke geodynamische kenmerken omvat. De Australische en Indische tektonische platen worden onder de Birma-plaat en Sunda-plaat onderworpen en de botsing van de tektonische platen leidde tot een tektonische vervorming die de Java-trench vormde. De Indiase plaat wordt onder de Burma-plaat gedubd met een snelheid van 2.5 inches per jaar. In december 2004 resulteerde de stress door subductie in een megathrust van de Burma Plate, wat leidde tot een onderzeese aardbeving in de Indische Oceaan die resulteerde in de beruchte 2004-tsunami.
Historisch Erupties
De Sunda Arc heeft een reeks van de meest gewelddadige vulkanen in de geschiedenis georganiseerd. In 1815 is de Mount Tambora gewelddadig uitgebarsten in wat wordt beschouwd als de grootste in de recente geschiedenis en heeft 70,000-mensen gedood. Over 75,000 jaar geleden, blies de superuatie van Toba de hele kegel van de berg op en resulteerde in Lake Toba. In 1883 verwoestte een enorme uitbarsting van Krakatoa een eiland volledig en het geluid van de uitbarsting was 3,100 mijlen van het eiland te horen. De berg Sinabung in Noord-Sumatra, vijfentwintig kilometer verwijderd van het Toba-meer, vertoont sinds 2013 tekenen van vulkanische activiteit. Een opeenstapeling van grote druk onder het eiland Anak Kratakau verhoogt het eiland met een snelheid van 360 inches per jaar. De berg Merapi is sinds het midden van de 16 eeuw onafgebroken uitgebarsten.
Vorming van vulkanische bogen
Wanneer subductie optreedt, wordt een oceanische greppel gevormd op het punt waar de twee platen botsen en wordt een reeks vulkanische bergen boven de subductieplaat gevormd. De vulkanen vormen eilanden op zee die bekend staan als een vulkanisch eiland. De vulkanische boog loopt parallel met de oceanische greppel. Terwijl de oceaanplaat onder de continentale plaat schuift, raakt deze verzadigd met water, wat het smeltpunt van de mantel verlaagt. Naarmate de druk toeneemt met de diepte, wordt water uit de plaat geperst en in de mantel gebracht, en de mantel smelt in magma. Het magma verzamelt en bouwt druk, wat resulteert in vulkanische bergen en eilanden. Vulkanische bogen verschillen van vulkanische kettingen met hotspots, waarbij oudere vulkanen resulteren in nieuwere vulkanen tijdens subductie. De Hawaiiaanse eilanden zijn een voorbeeld van een hotspotketen.
