Radioactieve elementen zijn schadelijk voor mens, dier, plant en milieu. Radioactieve elementen zoals plutonium en uranium worden gebruikt voor de productie van elektriciteit en kernwapens. Ze worden gedolven, verrijkt, benut en vervolgens weggegooid, waardoor ze dodelijk zijn voor levende wezens en het milieu zodra ze hun mijnterrein ver onder het aardoppervlak verlaten. Hieronder staan de tien meest radioactieve plaatsen op aarde, vermeld in willekeurige volgorde.
Fukushima, Japan
In 2011 trof een aardbeving met 9-9.1-kracht de Pacifische kust van Japan, waardoor een tsunami ontstond die de kerncentrale van Fukushima Daiichi vernietigde. De installatie was ingesteld om automatisch te stoppen in het geval van een dergelijke gebeurtenis, maar de generator die verondersteld werd de stroom te leveren om de reactoren af te koelen, faalde om op te warmen, leidend tot een kernsmelting. Waterstof-lucht explodeerde, waardoor er brand ontstond, en drie actieve reactoren lekten radioactief materiaal. Verschillende gebeurtenissen volgden daarna, waaronder een overloop bij het zwembad dat werd gebruikt voor het opslaan van vervuild afvalwater. De overloop leidde tot de besmetting van de Pacifische kust van Fukushima. De kerncentrale was volledig stilgelegd, maar een enorme hoeveelheid radioactief afval loopt nog steeds naar het milieu. Naar schatting duurt het vier decennia voordat de centrale volledig is ontmanteld.
The Polygon, Kazakhstan
De veelhoek in het hedendaagse Kazachstan werd door de Sovjet-Unie gebruikt als een testlocatie voor kernwapens tijdens de Koude Oorlog. Naar schatting zijn tot 400 kernwapens in het gebied getest. Het gebied werd als onbewoonbaar beschouwd, hoewel meer dan een half miljoen mensen in het gebied hebben gewoond. Er wordt geschat dat meer dan 200,000-mensen nog steeds lijden aan de nadelige effecten van blootstelling aan radioactiviteit. Het gebied is verlaten en bezoekers zijn niet toegestaan.
Chernobyl, Oekraïne
In april, 1986, werd de kerncentrale van Tsjernobyl overspoeld door een enorme brand na een storing tijdens een veiligheidscontrole. Het opzettelijk afsluiten van veiligheidssystemen, fouten in het ontwerp van de reactor en verkeerd geplaatste reactorkernen hebben geleid tot oververhitting die ongecontroleerde stoom en een open grafietvuur veroorzaakte dat radioactieve dampen naar de atmosfeer stuurde. Zes miljoen mensen werden blootgesteld en $ 18 miljard werd gebruikt om de schade te beheersen. Het gebied rond de kerncentrale is nog steeds gesloten voor openbare toegang.
Hanford, VS.
In 1943 waren de VS aan het racen om een wapen te produceren dat destructief genoeg was om Adolf Hitler te weerhouden Europa te verslaan. De wetenschapper haastte zich om een kernwapen te ontwikkelen in een project dat het Manhattan-project wordt genoemd. Hanford werd gekozen om een fabriek te huisvesten die verrijkt plutonium zou leveren en de productie van nucleaire bommen mogelijk zou maken. Hanford produceert enorme hoeveelheden radioactieve elementen om 60,000-bommen te maken, maar het proces leidde tot een grote hoeveelheid radioactief. Hoewel de Amerikaanse overheid geprobeerd heeft het milieueffect van het afval te beheersen, is het gebied nog steeds radioactief en is het verbonden met een groot aantal kankergevallen in de nabijgelegen steden.
Siberian Chemical Combine, Rusland
De Siberian Chemical Combine-installatie werd gebruikt om uranium en plutonium te verrijken voordat het werd omgezet in een opslagplaats voor giftig chemisch en radioactief afval. Tegenwoordig liggen miljoenen liters radioactieve vloeistof bloot in zwembaden, terwijl ongeveer 113,000 een ton radioactief afval wordt opgeslagen in lekkende containers.
Mailuu-Suu, Kirgizië
Anders dan de veelhoek die werd gebruikt als testlocatie voor kernwapens, was Mailuu-Suu rijk aan uranium, wat de Sovjetunie ertoe bracht een mijnbouwinstallatie in het gebied op te zetten. Het gebied werd zwaar gedolven terwijl giftig afval werd begraven in de uitgegraven gebieden. De opgraving en afvoer van het afval liet echter een aanzienlijke hoeveelheid radioactieve elementen boven de grond achter. Het is ook bekend dat de regio aardtrillingen ervaart die de begraven elementen blootleggen.
De Somalische kust
De Somalische kustlijn in Afrika lijkt misschien een vreemde plek om radioactieve elementen te vinden. Er zijn geen kerncentrales of wapens in Somalië of een van de buurlanden. In de 1980s leidde het onvermogen van de overheid om activiteiten langs de kustlijn te volgen en de noodzaak om nucleair afval te verwijderen van Zwitserse en Italiaanse bedrijven tot massale verwijdering van gevaarlijk materiaal in de Somalische kust. Naar schatting heeft een Italiaans bedrijf dertig schepen laten zinken vol nucleair afval aan de kust van Somalië.
Goias, Brazilië
In 1987 leidde een overval in een verlaten ziekenhuis tot de accidentele blootstelling aan radioactiviteit. Twee mannen braken het ziekenhuis in om te zoeken naar schroot toen ze een apparaat voor kankertherapie tegenkwamen. Ze werden aangetrokken door een stralend blauw materiaal dat ze samen met de machine droegen. Onbewust dat ze een radioactief element behandelden, noemden ze familie, vrienden en buren om het gloeiende object te zien. Ze werden allemaal blootgesteld aan radioactiviteit waardoor vier mensen dood vielen en meer dan 250 in het ziekenhuis opnam. De overheid stapte in om zich over het radioactieve materiaal te ontdoen, maar het had radioactieve deeltjes verspreid over een groot gebied.
Sellafield, VK
Sellafield is UK's equivalent van Hanford. In het gebied werd een nucleaire verrijkingsfabriek gebouwd om plutonium te verrijken. Tijdens de piekperiode bracht de fabriek dagelijks 8 miljoen liter radioactief afvalwater de zee in. In 1957 heeft een enorme brand de installatie vernield die radioactieve dampen in de atmosfeer vrijgeeft. Het incident verdiende zijn plaats als het ergste nucleaire ongeval in de geschiedenis van het Verenigd Koninkrijk. Een groot aantal zeezoogdieren stierf door de verwijdering van afvalwater in de zee terwijl duizenden mensen ademhalingsproblemen hadden als gevolg van het inademen van de vervuilde lucht.
Mayak, Rusland
Rusland bouwde een aantal kerncentrales in de regio Mayak tijdens de koude oorlog. Een fabriek in de regio leed een 6-ramp op september 29, 1957 (om dit in perspectief te plaatsen, is Tsjernobyl geclassificeerd als een niveau 7). De dodelijke slachtoffers die voortvloeiden uit het incident zijn tot op de dag van vandaag nog steeds onbekend. Hoewel stralingsopruiming werd geprobeerd, is het gebied rond de oorspronkelijke ramp nog steeds zwaar vervuild.
